Δήμος Πέτα, Άρτα 04/07/2010

Έργο:

Λαϊκή Συναυλία

Πόλη:

Δήμος Πέτα, Άρτα

Τόπος:

Χοροθέατρο Νταμάρι

Οργάνωση:

Φιλελλήνια 2010

Ερμηνευτές:

Δημήτρης  Μπάσης, Καλλιόπη Βέττα, Lina Orfanos

Ακούστε τη 
συναυλία:

 
Αρχειακή Ηχογράφηση © Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης»

 

Δείτε εδώ τις φωτογραφίες της συναυλίας!

 

πίσω στις δραστηριότητες



Δ Ε Λ Τ Ι Ο    Τ Υ Π Ο Υ

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ «ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ» ΣΤΟ ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ «ΝΤΑΜΑΡΙ», 
ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΠΕΤΑ ΑΡΤΑΣ, ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Φιλελλήνια 2010», που γίνονται προς τιμή των Ελλήνων και Φιλελλήνων πεσόντων στο πεδίο της ιστορικής μάχης του Πέτα την 4η Ιουλίου 1821, θα δοθεί συναυλία από τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» πλαισιωμένη με τους ερμηνευτές Δημήτρη Μπάση,  Καλλιόπη Βέττα και Λίνα Orfanos. Η συναυλία θα  πραγματοποιηθεί στο χοροθέατρο Νταμάρι του Πέτα Άρτας, την Κυριακή 4 Ιουλίου, ώρα 20:00.

Είσοδος: 10 Ευρώ

Πρόγραμμα Συναυλίας

1) Η γειτονιά των Αγγέλων, Ορχηστρικό
2) Φαίδρα, Καλλιόπη Βέττα
3) Που πέταξε τ’αγόρι μου, Καλλιόπη Βέττα
4) Ανατολή σε λέγανε, Καλλιόπη Βέττα
5) Μάνα μου και Παναγιά, Δημήτρης Μπάσης
6) Γωνιά Γωνιά, Δημήτρης Μπάσης
7) Σαββατόβραδο, Δημήτρης Μπάσης
8) Την πόρτα ανοίγω το βράδυ, Λίνα Orfanos
9) Άσμα Ασμάτων, Λίνα Orfanos
10) Μαρίνα, Λίνα Orfanos
11) Αυτά τα δέντρα, Δημήτρης Μπάσης
12) Όταν σφίγγουν το χέρι, Δημήτρης Μπάσης
13) Μπήκαν στα σίδερα, Δημήτρης Μπάσης
14) Ποιος τη ζωή μου, Καλλιόπη Βέττα
15) Κάποτε θα ‘ρθουν να σου πουν, Καλλιόπη Βέττα
16) Το παλικάρι έχει καημό, Καλλιόπη Βέττα
17) Τον Παύλο και τον Νικολιό, Δημήτρης Μπάσης
18) Βρέχει στη φτωχογειτονιά, Δημήτρης Μπάσης
19) Δραπετσώνα, Δημήτρης Μπάσης
20) Χάθηκα, Λίνα Orfanos
21) Σε πότισα ροδόσταμο, Λίνα Orfanos
22) Μαργαρίτα Μαγιοπούλα, Λίνα Orfanos
23) Στρώσε το στρώμα σου, Καλλιόπη Βέττα
24) Το φεγγάρι κάνει βόλτα, Καλλιόπη Βέττα
25) Λίγο ακόμα, Καλλιόπη Βέττα
26) Δέντρο το δέντρο, Δημήτρης Μπάσης
27) Θα σημάνουν  οι καμπάνες, Δημήτρης Μπάσης
28) Της Δικαιοσύνης, Δημήτρης Μπάσης
29) Ο Ταμένος, Δημήτρης Μπάσης
30) Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, Όλοι μαζί
31) Zorbas Finale, Ορχηστρικό

Bis - Όλοι μαζί
Άρνηση
Δόξα τω Θεώ
Καημός

Μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη στο Πέτα Άρτας, στα πλαίσια της συναυλίας της Λαϊκής Ορχήστρας «Μίκης Θεοδωράκης», την Κυριακή 4 Ιουλίου 2010

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ 
Επιφανους 1
11742, Αθήνα
τηλ. 210-9214863
fax  210-9236325
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αθήνα,  4.7.2010
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Η συναυλία αυτή μου θυμίζει μια αξέχαστη βραδιά που πέρασα στα 1966 στο τότε χωριό σας και τώρα Δήμο Πέτα. 
Ήμουν Βουλευτής και το κόμμα μου, η ΕΔΑ, είχε διοργανώσει για το απόγευμα πολιτική συγκέντρωση, στην οποία θα ήμουν ομιλητής. Μαζεύτηκαν πολλές εκατοντάδες φλογεροί οπαδοί και με περίμεναν. Όμως εγώ δεν ερχόμουν… Καθυστερούσα καθώς στη διαδρομή μου από την Κέρκυρα με αυτοκίνητο, συναντούσα συνεχώς εμπόδια από την Χωροφυλακή στην Ηγουμενίτσα, στην Πρέβεζα και στην Άρτα κι έτσι φτάσαμε τελικά στις 12 τα μεσάνυχτα στο Πέτα, όπου μας είχαν προλάβει καμμιά κατοσταριά χωροφύλακες με επί κεφαλής έναν συνταγματάρχη. 
Οι λίγοι υπομονετικοί που με περίμεναν, τρομοκρατημένοι χώθηκαν στο καφενείο, ενώ εγώ φώναζα δυνατά για να με ακούσουν -απευθυνόμενος στον συνταγματάρχη- λόγια διαμαρτυρίας και οργής όπως «Δεν ντρέπεστε να ΄ρχεστε τα μεσάνυχτα και να τρομοκρατείτε τους οπαδούς μας; Είναι ή δεν είναι ελεύθεροι πολίτες; Σας παρακαλώ να φύγετε αμέσως, διαφορετικά θα σας καταγγείλω αύριο στη Βουλή…».
Χάρηκαν πολύ οι λιγοστοί Εδαϊτες του Πέτα και άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα. Μπήκα κι εγώ στο μαγαζί κι έκανα στη μία τη νύχτα και μέσα σε ατμόσφαιρα μεγάλου ενθουσιασμού την πιο πρωτότυπη ομιλία της ζωής μου περικυκλωμένος από τους χωροφύλακες που δεν πίστευαν στα μάτια τους για όσα έβλεπαν και άκουγαν.
Αυτή η εικόνα έμεινε χαραγμένη στον νου μου για το ηρωικό Πέτα και χαίρομαι γιατί με την συναυλία της Ορχήστρας που έχει το όνομά μου και μέσα από τα τραγούδια μου νοιώθω ότι παίρνω την τελική μου «εκδίκηση» πάνω στις μαύρες δυνάμεις που καταδυνάστευαν τον λαό μας, αποδεικνύοντας ότι το δίκιο και η ομορφιά πάντοτε θριαμβεύουν.
Είναι κι αυτό ένα μικρό ιστορικό δίδαγμα, το ότι η αγάπη για την Πατρίδα που φλόγιζε τις καρδιές μας -και που σήμερα μας είναι τόσο αναγκαία- είναι το μοναδικό όπλο για να προχωρεί ένας λαός προς την ελευθερία, την πρόοδο και την ευημερία.

Σας χαιρετώ όλες και όλους με μεγάλη εκτίμηση και αγάπη.

Γεια σας.

Μίκης